Z kart historii szkoły

Nazwa wsi Wiśniewa pojawiła się po raz pierwszy w źródłach w roku 1412 jako Wiszniowo, potem Wisniewka maior, Wiszniowa, Wiśniowa, Wiszniewo. Wszystkie te nazwy pochodzą od słowa 'wiśnia'. Wiśniewa leży na południowy zachód od Sępólna. W świetle protokołu Komisji Klasyfikacyjnej z dnia 22 marca 1773 r. Wiśniewa była własnością hrabiego von Potulickiego z Więcborka.Te informacje posiadamy dzięki wnikliwym badaniom historyka z Kamienia Pana mgr Jana Dorawy.

Szkoła w Wiśniewie została założona już w 1772r.

Po wojnie reaktywowano ją w roku 1945. Pierwsze zachowane kroniki szkoły pochodzą z okresu powojennego, od 1948 roku..

W roku szkolnym 1951/52 dyrektorem szkoły został mgr Bernard Mrotek. W związku z powstaniem szkół zbiorczych, w latach 1974- 1982 placówka była zamknięta, a budynek przejęła Spółdzielnia Inwalidów. W 1982r. na wniosek rodziców szkoła znów została otwarta i kierowana była ponownie przez mgr Bernarda Mrotka. Pierwszego września 1984r. powołano osiem oddziałów.

W roku 1985 stanowisko dyrektora objęła mgr Mirosława Radomska.

W tym okresie, przy dużej pomocy społeczeństwa, wybudowano wśród pól drogę z Wiśniewy do Wiśniewki, aby dzieci miały bliżej do szkoły. Wiosną podczas czynu społecznego, rodzice, nauczyciele i pracownicy zakładu opiekuńczego w Kawlach wycinali drzewa wokół szkoły i układali skalniaki. W 1988r. podjęto decyzję o budowie domu nauczyciela. Zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Domu Nauczyciela, składający się z najbardziej zaangażowanych mieszkańców wsi: Krzysztofa Basińskiego, Ryszarda Basińskiego, Alfonsa Budy, Wiesława Wolińskiego, Adama Demskiego, Czesława Kozła i Mirosławy Radomskiej- dyrektora szkoły. Obiekt powstał w szybkim tempie przy ogromnym udziale części społeczności wiejskiej, a także pracowników PGR Kawle. Był to jedyny w gminie zrealizowany projekt domu nauczyciela (starały się również o to wsie Sikorz i Zboże). Dzięki bezinteresownemu wsparciu społeczeństwa już 2 grudnia 1990 r. obiekt oddano do użytku. Dotychczasowe mieszkania w szkole zaadaptowano na klasy lekcyjne, co udoskonaliło ówczesną bazę dydaktyczną. Aby uzyskać dodatkowe środki finansowe, nauczyciele i młodzież brali udział w pracach polowych i leśnych.

Od roku szkolnego 1991/92 funkcję dyrektora pełnił mgr Zbigniew Marek Tymecki. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu i operatywności dyrektora wzbogacono szkołę o wiele nowych pomocy dydaktycznych, uruchomiono szkolny radiowęzeł. Odbyły się kolejne remonty oraz prace modernizacyjne związane z porządkowaniem otoczenia wokół budynku. Ta kadencja w kierowaniu szkołą to początek budowania autonomii naszej placówki oraz walka o jej utrzymanie na mapie gminnej oświaty z powodu rosnącego niżu demograficznego. To także okres przemian dydaktycznych, owocujących licznymi sukcesami uczniów poza szkołą zarówno w obszarze dydaktycznym, jak i artystycznym. Szkoła poszczycić się może laureatami olimpiad przedmiotowych z języka polskiego i przyrody.

W 1999r. po raz pierwszy w murach naszej szkoły znaleźli się uczniowie spoza obwodu: ze zlikwidowanej szkoły filialnej w Iłowie oraz z miasta Sępólna Krajeńskiego. Pojawiła się więc realna szansa na uratowanie szkoły przed planowaną likwidacją. W tym samym roku wyszła z murów szkoły ostatnia ósma klasa.

Od stycznia 2000 roku dyrektorem szkoły jest mgr Aleksandra Zawadzka-Tymecka. W tym samym roku przy szkole ukonstytuowało się prężnie działające dziś Stowarzyszenie "Szansa dla Wsi", którego prezesem został sołtys wsi-Czesław Basiński.

Największym sukcesem szkoły i środowiska ją wspierającego jest wybudowanie nowego skrzydła obejmującego łącznik z punktem wydawania posiłku i świetlicą pełniącą funkcję sali gimnastycznej. Również unowocześniona pracownia komputerowa stała się niezbędnym pomieszczeniem dydaktycznym. Od roku 2000 szkoła współpracuje z licznymi organizacjami pozarządowymi, zdobywając w ten sposób środki finansowe na realizację dodatkowej oferty zajęć edukacyjno-wychowawczych, także dla środowiska lokalnego.

tekst: Krzysztofa Styburska